จะเชื่อความสม่ำเสมอของพิกเซลในจอแสดงผลความละเอียดสูงได้อย่างไร

ในปัจจุบัน ผู้คนมีความต้องการจอแสดงผลที่มีความละเอียดสูงมากขึ้นในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของตน เช่นสมาร์ทโฟนแล็ปท็อป โทรทัศน์ ฯลฯ ซึ่งขับเคลื่อนความก้าวหน้าจากเทคโนโลยีจอแสดงผลคริสตัลเหลว (LCD) ไปสู่เทคโนโลยีการแสดงผลที่มีพิกเซลหนาแน่น เช่น OLED – microLED ฯลฯ อย่างไรก็ตาม เมื่อความหนาแน่นของพิกเซลเพิ่มขึ้น ผู้ผลิตจอภาพก็จะยิ่งมีท้าทายในการตรวจสอบคุณภาพของจอภาพ โดยเฉพาะความสว่างและความสม่ำเสมอของสี

ความท้าทายในการวัดการแสดงผลที่มีความหนาแน่นของพิกเซล

จอแสดงผล เช่น OLED และ microLED เป็นแบบเปล่งแสง โดยแต่ละพิกเซลที่ประกอบด้วยพิกเซลย่อยสีแดง เขียว และน้ำเงิน จะสร้างแสงของตัวเองโดยแยกจากกัน ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดความแปรผันของความสว่างและสีที่ส่งออกไปในแต่ละพิกเซล ทำให้เกิดลักษณะที่ไม่สม่ำเสมอทั่วทั้งจอแสดงผล การแก้ไขจอแสดงผลแบบเปล่งแสงโดยการปรับอินพุตของแต่ละพิกเซลย่อยแยกกันเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้ได้ความสว่างและสีที่สม่ำเสมอทั่วทั้งจอแสดงผล วิธีการทั่วไปในการแก้ไขความสม่ำเสมอของจอแสดงผลเกี่ยวข้องกับการใช้ระบบภาพเพื่อวัดความสว่างและสีของพิกเซลย่อยแต่ละตัว จากนั้นค่าความสว่างและสีที่วัดได้จะถูกนำมาใช้ในการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์การแก้ไขที่จะนำไปใช้กับสัญญาณของแต่ละพิกเซลย่อย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความละเอียดและพิกเซลต่อนิ้ว (PPI) ของจอแสดงผลเพิ่มขึ้น การรับรองว่าการวัดที่แม่นยำและทำซ้ำได้จึงมีความท้าทายมากขึ้น ระบบภาพจำเป็นต้องมีเซ็นเซอร์พิกเซลมากกว่าพิกเซลที่แสดง (ความละเอียดของจอแสดงผล) เพื่อจับภาพข้อมูลความสว่างและสีได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว แต่เมื่อจำนวนพิกเซลโดยรวมเพิ่มขึ้นในจอแสดงผล ความสามารถของระบบภาพในการจัดสรรพิกเซลเซ็นเซอร์ที่เพียงพอต่อพิกเซลของจอแสดงผลก็จะลดลง ดังที่แสดงในตัวอย่างด้านล่าง ระบบภาพอาจมีพิกเซลเซ็นเซอร์เพียงพอที่จะครอบคลุมพิกเซลของจอแสดงผลในจอแสดงผล A แต่จะสูญเสียความแม่นยำในการวัดเมื่อเป็นจอแสดงผลที่มีความละเอียดสูงกว่า เช่น จอแสดงผล B

แม้ว่าเราจะสามารถวัดส่วนต่างๆ ของจอแสดงผลและต่อภาพทั้งหมดเข้าด้วยกันเพื่อหลุดพ้นข้อจำกัดด้านความละเอียดของระบบภาพได้ แต่วิธีการนี้เป็นวิธีที่ไม่มีประสิทธิภาพในการตอบสนองข้อกำหนดด้านเวลาในกระบวนการผลิตในปริมาณมากได้ ความท้าทายอีกประการหนึ่งในการวัดการแสดงผลที่มีความหนาแน่นของพิกเซลก็คือความใกล้ชิดของพิกเซล เนื่องจากพิกเซลอยู่ใกล้กันมาก วิธีการวัดทั้งพิกเซลแบบเดิมอาจคำนึงถึงความสว่างของพิกเซลข้างเคียง ส่งผลให้เรามีความแปรผันของความสว่างผิดพลาดของพิกเซล

วิธีการวัดพิกเซลแบบย่อย

เป็นวิธีการวัดที่ได้รับการปรับปรุงโดยใช้วิธีพิกเซลแบบเศษส่วนโดย Radiant Vision Systems (RVS) ให้การวัดพิกเซลและพิกเซลย่อยที่แม่นยำ แม้ว่าพิกเซลของเซ็นเซอร์ระบบภาพต่อพิกเซลของจอแสดงผลจะถูกจำกัดก็ตาม วิธีการนี้ใช้ค่าความสว่างเฉลี่ยเพื่อสร้างและจัดจุดกึ่งกลางบริเวณที่ต้องการวัด บนพิกเซลของจอแสดงผล แทนที่จะเป็นพิกเซลของเซ็นเซอร์ จากนั้นจะคำนวณความสว่างและสีของพิกเซลตามสัดส่วนของพิกเซลเซ็นเซอร์แต่ละตัวภายใน ซึ่งต่างจากวิธีการวัดแบบดั้งเดิมที่ใช้ข้อมูล 100% จากพิกเซลเซ็นเซอร์เท่านั้นซึ่งมีพื้นที่มากกว่าขนาดที่กำหนดภายใน

Radiant ProMetric® Imaging Colorimeter และโฟโตมิเตอร์

การตรวจสอบจอแสดงผลที่มีความละเอียดสูงและหนาแน่นของพิกเซลทำได้ง่ายด้วย ProMetric® ของ Radiant I Imaging Colorimetersและโฟโตมิเตอร์การถ่ายภาพ Y ซีรี่ส์ ที่มาพร้อมเซนเซอร์ภาพระดับวิทยาศาสตร์ที่ให้ความละเอียดเชิงพื้นที่สูงถึง 61 MP เมื่อรวมกับความสามารถความเร็วสูงและช่วงไดนามิกที่กว้างแล้ว คัลเลอริมิเตอร์และโฟโตมิเตอร์สร้างภาพ Radiant ProMetric® ก็สามารถวัดพิกเซลที่แสดงและพิกเซลย่อยได้อย่างง่ายดายด้วยความแม่นยำและความเร็วที่ทำซ้ำได้ ผสมผสานกับเครื่องมือวัดการแสดงผล Konica Minolta Sensing เช่นเครื่องวิเคราะห์สีและสเปกโตรเรดิโอมิเตอร์, และอื่นที่เป็นลักษณะสำคัญของจอแสดงผล, รวมทั้งขอบเขตสี–แกมมา-การกะพริบฯลฯ สามารถประเมินผลได้อย่างง่ายดาย

หากต้องการความช่วยเหลือในการค้นหาเครื่องมือและโซลูชันที่เหมาะสมสำหรับการทดสอบจอแสดงผล สามารถติดต่อกับผู้เชี่ยวชาญของเราเพื่อรับคำปรึกษา